Sprawa ze skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody K.-P. w przedmiocie nieważności uchwały Rady Gminy o likwidacji szkoły
Uzasadnienie strona 2/4

Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia nadzorczego wskazano, iż wniosek ów wynika z faktu, iż "kurator oświaty oraz zainteresowane osoby oczekują, że po decyzji Wojewody nastąpi automatyczne wznowienie działalności szkoły. Tymczasem reaktywowanie szkoły wymaga podjęcia wielu działań w tym zaciągnięcia zobowiązań finansowych (...)".

Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 9 września 2003 r. skarżący uzupełnił skargę składając pismo procesowe, w którym dodatkowo podniesiono, iż organ nadzorczy wszczynając z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy zaniechał wykonania swego obowiązku, zawiadomienia o wszczęciu postępowania. Brak zaś zawiadomienia stanowi - zdaniem skarżącego -naruszenie przepisów postępowania, które może mieć wpływ na wynik sprawy. Stawiając ten zarzut wskazano na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w składzie 7 Sędziów z dnia 21 października 2002 r.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda K.-P. wniósł o jej oddalenie, podnosząc te same argumenty, co w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym tj. dotyczące braku zachowania procedury wskazanej w art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty i braku określenia terminu likwidacji szkoły.

Ponownie wskazano, że art. 59 ust. 1 ustawy ma charakter bezwzględnie obowiązujący, a par. 1 uchwały Rady Gminy w R. w sprawie likwidacji Szkoły Podstawowej w Sz. w sposób rażący narusza ww. art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 21 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z dnia 11 maja 1995 r. /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeśli ustawa nie stanowi inaczej. Kontrola sądowa sprawowana jest więc pod względem legalności, co oznacza że Naczelny Sąd Administracyjny nie bada kontrolowanych aktów i czynności pod względem celowości.

W tej sytuacji nie ma możliwości ani potrzeby odniesienia się w niniejszej sprawie do tej części skargi, w której przedstawiono racje merytoryczne. Dodatkowo tylko należy stwierdzić, że jest niekwestionowanym prawem organu prowadzącego szkołę nadanym mu przez art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty /t.j. Dz.U. 1996 nr 67 poz. 329 ze zm./ prawo zlikwidowania szkoły. Może to jednak nastąpić przy zachowaniu wszystkich wskazań zawartych w tej ustawie, w szczególności w art. 59. Art. 59 ust. 1 ustawy przewiduje, że szkoła publiczna może być z zastrzeżeniem ust. 2 zlikwidowana z końcem roku szkolnego przez organ prowadzący szkołę, po zapewnieniu przez ten organ uczniom możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej o tym samym albo zbliżonym profilu. Organ prowadzący szkołę jest obowiązany co najmniej 6 miesięcy przed terminem likwidacji zawiadomić rodziców uczniów oraz właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego. Zgodnie jednak z ww. ust. 2 art. 59 szkoła prowadzona przez jednostkę samorządu terytorialnego może być zlikwidowana po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty. Zgodnie zaś z art. 63 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty rok szkolny we wszystkich szkołach kończy się z dniem 31 sierpnia. Powyższe przepisy mają charakter ius cogens.

Strona 2/4