Sprawy zagospodarowania przestrzennego, Zagospodarowanie przestrzenne, Administracyjne postępowanie
Tezy

Stosownie do art. 143 Kpa wniesienie zażalenia na postanowienie nie wstrzymuje jego wykonania, a jedynie organ administracji publicznej, który to postanowienie wydał, może wstrzymać jego wykonanie, gdy uzna to za uzasadnione. Organ gminy wydając decyzję o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, dysponując postanowieniem wojewódzkiego konserwatora zabytków uzgadniającym projekt tej decyzji, nie musi więc zawiesić prowadzonego przez siebie postępowania do czasu rozpoznania zażalenia od ww. postanowienia przez organ II instancji. Jednakże orzeczenie o uchyleniu postanowienia już po wydaniu decyzji, opartej na tym postanowieniu, skutkuje jej uchyleniem ze względu na zaistnienie przesłanki wznowieniowej określonej w art. 145 par. 1 pkt 8 Kpa.

Uzasadnienie strona 1/2

Zaskarżoną do NSA decyzją orzeczono o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na przebudowie i rozbudowie budynku. W związku z zarzutami podniesionymi w odwołaniu przez stronę skarżącą, dotyczącymi postanowienia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, uznanego przez organ orzekający za uzgodnienie dokonane na podstawie art. 40 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. nr 89 poz. 415 ze zm./, które zażaleniem zostało zaskarżone do Generalnego Konserwatora Zabytków, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia podało, iż sprawa podlega zbadaniu z uwzględnieniem szczególnego charakteru decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, nadanego ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis art. 40 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym stwierdza, że podstawą prawną decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest plan zagospodarowania terenu uchwalony dla danego obszaru. Ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ma charakter promesy, uprawniającej wnioskodawcę do ubiegania się o pozwolenie na budowę. Postępowanie w sprawie jest pozbawione cech uznaniowości, organ nie może odmiennie od wniosku ukształtować decyzji, jak też nie może odmówić wydania decyzji jeżeli wniosek spełnia wymagane warunki, a zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie z art. 40 ust. 4 pkt 4 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym przed wydaniem decyzji organ powinien uzgodnić jej projekt z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. Wymóg ten spełnia postanowienie znajdujące się w aktach sprawy. W związku z podniesionym przez stronę zarzutem, że postanowienie to zostało zaskarżone, SKO powołało się na treść art. 143 Kpa, który przewiduje, iż wstrzymanie wykonania postanowienia następuje tylko wówczas, gdy dokona tego organ, który je wydał. Wobec braku orzeczenia o wstrzymaniu wykonania postanowienia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków organ orzekający w niniejszej sprawie miał prawo uznać, że wywiązał się z warunku dokonania uzgodnienia określonego w odnośnym przepisie prawa materialnego.

W skardze podniesiono zarzuty dotyczące postępowania administracyjnego prowadzonego w przedmiocie uzgodnienia przedmiotowej inwestycji pod względem ochrony dóbr kultury i zabytków, a w szczególności podkreśla, że w dacie orzekania przez organ I oraz II instancji w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie zostało jeszcze rozpoznane zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków potraktowane jako uzgodnienie wymagane przepisem art. 40 ust. 4 pkt 4 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

W odpowiedzi na skargę wnosi się o jej oddalenie.

W toku postępowania przed NSA strona skarżąca podniosła, iż Generalny Konserwator Zabytków po rozpatrzeniu zażalenia skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o uzgodnieniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji uchylił to postanowienie. Strona wniosła w związku z tym o wznowienie postępowania. SKO decyzją odmówiło wznowienia postępowania z uwagi na to, iż sprawa ze skargi na decyzję wydaną o ogólnym postępowaniu administracyjnym zawisła przed NSA.

Strona 1/2