Sprawa ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. w przedmiocie opłaty paliwowej
Uzasadnienie strona 4/4

Sąd zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów i brak uzasadnienia faktycznego decyzji uznał za zasadne. Jedno, odwołane oświadczenie skarżącego, nawet złożone na piśmie, wobec braku potwierdzenia innymi dowodami nie może stanowić podstawy faktycznej nałożenia opłaty paliwowej. Jeżeli w sprawie pozostały nierozstrzygnięte ale dające się usunąć wątpliwości, czy za spornymi fakturami szły dostawy oleju napędowego wydanie decyzji określającej opłatę było przedwczesne. Dowody zgromadzone w sprawie i wskazane w decyzji nie wykluczyły zasadności argumentów skarżącego. W sprawie występują wątpliwości, które można wyjaśnić przez dokonanie zestawienia zużytego paliwa z ilością przejechanych kilometrów, weryfikację numerów rejestracyjnych samochodów wskazanych jako te, którymi zostało ono przywiezione ([...], [...]), przesłuchanie T. W., zapoznanie się z aktami Prokuratury Okręgowej w G., określenia w nim statusu T. W., a w szczególności w kontekście wystawiania pustych faktur i możliwości legalizowania nimi zakupów od innych dostawców.

Wobec powyższego wyżej wskazane zarzuty procesowe w niniejszym postępowaniu uznać należy za zasadne. Nie zostało bowiem w sprawie wykazane, że skarżący nabył wyrób akcyzowy nieznanego pochodzenia, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym i opłatą paliwową. Należy wskazać, że skarżący zarówno w zastrzeżeniach do kontroli, odwołaniu, jak i skardze polemizuje z ustaleniami dowodowymi dotyczącymi zakupu paliwa wskazanego na spornych fakturach. Organ zarzutów tych nie podważył ani nie wykluczył.

Nie było przeszkód aby organ oparł się na dowodach pozyskanych w innym postępowaniu niż postępowanie podatkowe. Zgodnie art. 180 § 1 op jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Mają one tą samą moc dowodową i podlegają swobodnej ocenie czy dana okoliczność została udowodniona.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie doszło do naruszenia wskazanych w skardze przepisów procesowych, jak również w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy nie wyjaśnił przekonująco swojego stanowiska czym naruszył art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 op a uchybienia te miały istotny wpływ na wydane rozstrzygniecie.

W tej sytuacji rozpatrywanie zarzutów naruszenia prawa materialnego Sąd nie rozpatrzył, gdyż uznał to za przedwczesne.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postepowania orzekł na mocy art. 200 i 205 § 2 tej ustawy.

-----------------------

2

Strona 4/4
Inne orzeczenia o symbolu:
602 ceny
Inne orzeczenia z hasłem:
Inne
Inne orzeczenia sądu:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Inne orzeczenia ze skargą na:
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej