Skarga (...) Spółki Akcyjnej w W. na postanowienie Izby Skarbowej w (...) w przedmiocie przyznania zwrotu wydatków i wynagrodzenia dozorcy zajętej ruchomości i na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy w dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ uchylił zaskarżone postanowienie, a także na podstawie art. 55 ust. 1 tej ustawy zasądził od Izby Skarbowej w (...) na rzecz skarżącego dziesięć złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie strona 2/7

Na owe postanowienie Urzędu Skarbowego W.-(...) skarżący w dniu 4 sierpnia 1997 roku złożył zażalenie do Izby Skarbowej we W. zaskarżając je i wnosząc o jego uchylenie w części odmawiającej przyznania zwrotu koniecznych wydatków związanych z dozorem ruchomości i części wynagrodzenia za dozór tej ruchomości.

Izba Skarbowa we W. postanowieniem z dnia 6 listopada 1997 r. (...) uchyliła zaskarżone postanowienie w części dotyczącej odmowy zwrotu wydatków związanych z dozorem, przyznając ich zwrot w wysokości 27.036,75 złotych, w pozostałej części utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie.

Na postanowienie to Zjednoczone Przedsiębiorstwa Rozrywkowe S.A. w W. złożyły skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Skarżący stwierdził, że z przepisu art. 102 par. 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /t.j. Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161 ze zm./ jasno wynika, iż organ egzekucyjny przyznaje zwrot wydatków koniecznych związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenie. Jeżeli jednak kwota ustalona przez ten organ oraz kwota ustalona przez dozorcę ruchomości różnią się, organ egzekucyjny, a więc Urząd Skarbowy W.-(...), powinien rozstrzygnięcie w tej materii należycie uzasadnić. Urząd Skarbowy zdaniem skarżącego tego nie uczynił, a Izba Skarbowa we W. nie miała zastrzeżeń do sposobu wyliczenia wynagrodzenia, z którym to sposobem skarżący się nie zgadza.

Postępowanie wyjaśniające, przeprowadzone przez Urząd Skarbowy celem określenia kwoty, jaką należy przyznać dozorcy, jest zdaniem skarżącego niepełne i nieprzekonywające, zwłaszcza iż organ egzekucyjny nie wykonał w sposób należyty czynności dowodowych, mających udowodnić wszystkie okoliczności związane z przedmiotową sprawą, w szczególności nie uwzględnił kosztów składowania i przechowywania przedmiotowej ruchomości na terenie dozorcy.

W odpowiedzi na argumentację Izby Skarbowej dotyczącą nie przyznania skarżącemu wnioskowanej kwoty - 38.620,64 złotych stanowiącej zwrot koniecznych wydatków, a przyznającą ich zwrot w wysokości tylko 27.036,75 złotych, skarżący pragnie zauważyć, iż zgodnie z art. 64 par. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji opłaty za czynności egzekucyjne oraz wydatki związane z postępowaniem egzekucyjnym obciążają zobowiązanego, a więc spółkę "G.", nie zaś dozorcę ruchomości, który co prawda może je tymczasowo ponieść, jednakże na mocy art. 64 par. 3 tej ustawy to Urząd Skarbowy jako wierzyciel ponosi koszta egzekucyjne w wypadku, jeżeli te koszta nie mogą być ściągnięte od zobowiązanego, i od Urzędu Skarbowego ZPR S.A. refundacji tych wszystkich wydatków może żądać.

Izba Skarbowa we W. uznała w całości za słuszne żądania dozorcy przedmiotowej ruchomości - ZPR S.A. dotyczące zwrotu koniecznych wydatków w zakresie kosztów osobowych - 7.760,00 złotych, jednocześnie jedynie częściowo uznając koszty związane z transportem do kwoty 19.276,75 złotych. Argumentacja Izby Skarbowej o bezzasadności części poniesionych przez dozorcę ruchomości wydatków związanych z transportem tej ruchomości, zwłaszcza odmawiająca zwrotu wydatków poniesionych przez dozorcę wskutek awarii samochodu użytego do przewiezienia części namiotu z W. do J. nie jest przekonywająca.

Strona 2/7