Sprawa ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu lub pochodzących z nieujawnionych źródeł przychodów za 2007 r.
Uzasadnienie strona 6/6

W myśl art. 54 § 2 o.p., przepisu § 1 pkt 3 i 7 nie stosuje się, jeżeli do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczyniła się strona lub jej przedstawiciel lub opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych od organu. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jednolicie wskazuje się, że w przytoczonej regulacji przewidziane zostały dwie przesłanki, przy zaistnieniu których brak jest podstaw do nienaliczania odsetek, a mianowicie: "do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczyniła się strona lub jej przedstawiciel", "opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych od organu". Spójnik "lub" użyty w przepisie wskazuje na to, że wystarczy spełnienie tylko jednej z nich, aby zaistniały podstawy do odstąpienia od zastosowania art. 54 § 1 pkt 7 o.p. (por. wyroki z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. akt II FSK 3216/14 i II FSK 3896/14 oraz wyrok z dnia 15 marca 2017 r. sygn. akt II FSK 687/15 - dostępne na str. inter. orzeczenia.nsa.gov.pl; CBOSA). Wielokrotnie też wskazywano w orzeczeniach sądów administracyjnych, że przy ocenianiu czy przedłużenie postępowania nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu w rozumieniu art. 54 § 2 o.p. należy mieć na względzie złożoność sprawy, ilość i rodzaj przeprowadzanych dowodów, a także terminowość i celowość czynności podejmowanych przez organ w toku postępowania, prawidłowe zorganizowanie postępowania, czas niezbędny do dokonania czynności organizacyjnych (np. wezwania świadków, czy pozyskania informacji od innych organów). Jeżeli czynności te zajmowały odpowiednią ilość czasu i uzasadnione były z uwagi na zawiłość sprawy i jej etap oraz z uwagi na konieczność respektowania uprawnień stron postępowania, to uznać należy, że przedłużenie postępowania nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu (zob.m.in. wyrok NSA z dnia 16 lutego 2016 r. sygn. akt II FSK 3642/13; wyrok NSA z dnia 3 grudnia 2015 r. sygn. akt II FSK 2692/13; CBOSA).

W tym zakresie Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że przyczyny tak długiego prowadzenia postępowania (ok 16 miesięcy, licząc od 15 stycznia 2014 r. do [...]) nie leżą wyłącznie pod stronie organów. Należy bowiem zauważyć, iż skarżący w odwołaniu od decyzji z dnia [...] wniósł o dopuszczenie dowodu ze wskazanych dokumentów. Skarżący zakwestionował ekspertyzę kryminalistyczną z dnia 7 listopada 2013 r. dotyczącą autentyczności podpisów M.B. (babci skarżącego) na przedłożonych przez skarżącego umowach darowizny środków pieniężnych na jego rzecz, a w piśmie z dnia 3 kwietnia 2014 r. złożył kolejne wnioski dowodowe. Organ uwzględnił wnioski dowodowe skarżącego, w tym również dopuścił dowód z opinii biegłego grafologa w oparciu o dokumentacje medyczną M.,B. (postanowienie organu z dnia [...] w przedmiocie powołania biegłego grafologa R.I.).

W ocenie Sądu, podjęcie przez organ zgodnych z prawem działań w odpowiedzi na wnioski podatnika nie powinno być uznane za okoliczność powodującą opóźnienie w wydaniu decyzji z przyczyn leżących po stronie organu.

Zdaniem Sądu, podejmowane przez organ odwoławczy i organ pierwszej instancji (w ramach uzupełniającego postępowania dowodowego) czynności, opisane chronologicznie w załączniku nr 1 i 2 d decyzji, były uzasadnione, celowe i niezbędne, gdyż zmierzały do dokładnego wyjaśnienia sprawy, zgodnie z prawdą obiektywną (art. 122 o.p.). W szczególności zakres przeprowadzonego postępowania dowodowego (uzupełniającego postępowania dowodowego) uzasadniał przedłużanie terminów załatwienia sprawy. Sąd nie dopatrzył się, aby organu dopuściły się błędów powodujących opóźnienie w wydaniu decyzji, takich jak np. wielokrotne przeprowadzenia tych samych dowodów, a skarżący na tego rodzaju zdarzenia nie wskazał. Twierdzenie skarżącego, że organ pierwszej instancji mógł przewidzieć i wcześniej przeprowadzić zlecone przez organ odwoławczy czynności jest zarzutem ogólnym, hipotetycznym i niepoddającym się weryfikacji. Trzeba podkreślić, iż sprawa dotyczyła ustalenia skarżącemu wysokości należnego zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących z nieujawnionych źródeł przychodów za 2007 r., gdzie właśnie inicjatywa dowodowa strony w celu wykazania, że wydatki znajdują pokrycie w określonym źródle przychodów lub posiadanych zasobach ma kapitalne znaczenie. Ustalenie spornych kwestii - kwoty przychodu skarżącego na pokrycie wydatków, które nie zostały uznane przez organ pierwszej instancji (w decyzji z dnia [...]), tj. w szczególności wskazanych przez skarżącego środków pieniężnych z książeczki mieszkaniowej oraz środków pieniężnych otrzymanych w formie darowizny od M.B. i J.D. (brata skarżącego) - z uwagi na upływ czasu i śmierć M.B., wymagało podjęcia przez organy podatkowe szeregu czynności, co znajduje odzwierciedlenie w aktach sprawy i wykazie czynności (załączniku nr 1 i 2 do zaskarżonej decyzji).

Przez wzgląd na powyższe, zarzut naruszenia 54 § 1 pkt 3 o.p. i art. 54 § 2 o.p. nie zasługuje na uwzględnienie.

Resumując, zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Oznacza to, że skarga jest bezzasadna i jako taka została oddalona na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji.

Strona 6/6