Sprawa ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu lub pochodzących z nieujawnionych źródeł przychodów za 2007 r.
Uzasadnienie strona 5/6

Tak szczegółowa analiza wydanego w sprawie orzeczenia była konieczna, gdyż zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a.") ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu, wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Związanie oceną prawną wyrażoną w treści orzeczenia oraz wskazaniami co do dalszego postępowania dotyczy zarówno organów administracji publicznej, jak i sądów. Między oceną prawną a wskazaniami istnieje ścisły związek, ponieważ ocena prawna dotyczy dotychczasowego postępowania organów administracji publicznej w sprawie, a wskazania określają sposób postępowania w przyszłości (wyrok NSA z dnia 6 kwietnia 2006 r. I GSK 2395/05, Legalis). Celem wskazań jest zapobieżenie w przyszłości błędom popełnionym przez organy administracji i wytyczenie kierunku postępowania przy ponownym rozpatrywaniu sprawy. Organ ponownie rozpatrujący sprawę związany jest sentencją i uzasadnieniem orzeczenia. Związanie oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania dotyczy również sądów i oznacza, że nie mogą one formułować nowych ocen prawnych sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązane są do podporządkowania się mu w pełnym zakresie (wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2009 r., I OSK 426/08, Legalis). Ocena prawna traci moc wiążącą tylko w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy (ale tylko zaistniałych po wydaniu wyroku, a nie w wyniku odmiennej oceny znanych i już ocenionych faktów i dowodów) oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną. Jednak okoliczności takie w niniejszej sprawie nie wystąpiły.

Analiza treści decyzji organu odwoławczego prowadzi do wniosku, iż organ wykonał zalecenia WSA w Gliwicach zawarte w ww. wyroku i zaskarżone postanowienie nie narusza art. 153 p.p.s.a.

W załączniku nr 1 do decyzji organ odwoławczy wymienił w sposób chronologiczny podjęte przez siebie czynności oraz sporządzone akty/pisma. Zaś w załączniku nr 2 do decyzji wymienił w sposób chronologiczny dokonane przez organ pierwszej instancji czynności oraz wydane akty/sporządzone pisma w postępowaniu uzupełniającym.

Przedstawione przez organ odwoławczy wykazy są szczegółowe, określają jakie czynności i w jakich terminach zostały dokonane oraz zawierają ich opis. W ocenie Sądu, zestawienia te zostały sporządzone rzetelnie - na podstawie akt sprawy. Ich weryfikacja (obejmująca również terminowość podjętych działań), przeprowadzona oparciu o akta sprawy, potwierdza stanowisko organu, że stosownie do art. 54 § 2 o.p., okres od 14 stycznia do 15 stycznia 2014 r., od 18 lutego do 14 kwietnia 2014 r., od 29 kwietnia do 19 maja 2014 r., od 29 sierpnia do 23 listopada 2014 r. oraz od 25 grudnia 2014 r. do 12 maja 2015 r. należy wyłączyć z naliczania odsetek za zwłokę z uwagi na nieterminowe przekazanie przez organ pierwszej instancji odwołania (od 14 stycznia do 15 stycznia 2014 r.) oraz na brak podejmowanych przez organ odwoławczy oraz organ pierwszej instancji (w postępowaniu uzupełniającym) czynności; za okresy, w których organy były bezczynne, odsetki za zwłokę nie zostały naliczone. Organ odwoławczy przyznał, że zlecenie przeprowadzenia uzupełniającego nastąpiło zbyt późno - dopiero po upływie dwóch miesięcy od dnia wpływu odwołania, a analiza otrzymanych w dniu 24 listopada oraz 22 grudnia 2014 r. materiałów dowodowych mogła zostać zakończona do dnia 24 grudnia 2014 r.

Strona 5/6