Sprawa ze skargi na decyzję SKO w W. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania
Uzasadnienie strona 2/3

Stosownie do art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych /Dz.U. nr 122 poz. 593/, który określa zasady działania kolegium orzeczenia Kolegium zapadają na posiedzeniu niejawnym. Kolegium wydaje orzeczenia po odbyciu niejawnej narady składu orzekającego, obejmującej dyskusję oraz głosowanie nad orzeczeniem i zasadniczymi motywami rozstrzygnięcia.

W związku z powyższym nieobecność strony nie stanowi uchybienia prawnego. W przedmiotowej sprawie nie zachodziła również konieczność zastosowania przez Kolegium art. 89 Kpa tj. przeprowadzenia rozprawy z udziałem stron.

Ad. 4/ Okoliczność, że urzędnicy nie znają dobrze ustawy o dodatkach mieszkaniowych również nie stanowi przesłanki przewidzianej w art. 145 par. 1 pkt 5 Kpa.

Przesłanką z art. 145 par. 1 pkt 5 Kpa jest ujawnienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, które istniały w dniu wydania decyzji, lecz nie były znane organowi, który wydał decyzję w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego. Nowe okoliczności i dowody muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne mające w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji /danych/ i dokumentów, na podstawie których ustalony jest dodatek/.

Podnoszona przez skarżącą okoliczność zawyżenia dochodu rodziny /wliczenie do dochodu rodziny zasiłku pielęgnacyjnego i ubezpieczenia zdrowotnego/, fakt nie doliczenia do czynszu zwiększonych dopłat za wodę, ciepło i wywóz śmieci, to przesłanki przemawiające za ewentualnym stwierdzeniem nieważności decyzji, przewidziane w art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa.

Rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa zachodzi wówczas gdy istnieje oczywista sprzeczność pomiędzy treścią przepisu a rozstrzygnięciem.

Decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 26 czerwca 2002 r. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Henryka M. wnosząc o jej uchylenie, podnosząc, iż organ rozpoznając sprawę o przyznanie dodatku mieszkaniowego naruszył przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. nr 71 poz. 734/.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd powołany jest do oceny zgodności decyzji administracyjnych z przepisami prawa procesowego i materialnego, nie będąc przy tym związanym zakresem skargi /art. 51 cyt. ustawy o NSA/. Wychodząc z tych przesłanek, Sąd doszedł do przekonania, iż zaskarżona decyzja nie może się ostać z powodu naruszenia przepisów o postępowaniu administracyjnym, mającego istotny wpływ na wynik sprawy.

Dokonując oceny legalności decyzji, należało przede wszystkim rozważyć, w jakich okolicznościach organ orzekający władny jest wydać decyzję o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 par. 3 Kpa.

Strona 2/3
Inne orzeczenia o symbolu:
621 Sprawy mieszkaniowe, w tym dodatki mieszkaniowe
Inne orzeczenia z hasłem:
Administracyjne postępowanie
Inne orzeczenia sądu:
NSA w Warszawie (przed reformą)